Wil je weten wat je kan doen om je zelfvertrouwen te vergroten? Wil je weten welke stappen je moet ondernemen om jezelf op het gebied van zelfvertrouwen beter te leren kennen? Lees dan onderstaande informatie. Bij het lezen daarvan kom je achter dingen waar je eerder nog niet over had nagedacht.
Als je “Wat jij wilt, dat kún je ook!’ in je achterhoofd houdt, dan kom je al een heel eind. Maar verder zijn er nog ander punten die je kan leren of verbeteren:
- Leren nee te zeggen is heel belangrijk bij een goed zelfvertrouwen;
- Probeer te zeggen wat je wil, je mening te geven en daaraan vast te houden;
- Een manier vinden zodat je kan opkomen voor jezelf op een manier die bij je past';
- Leer grenzen stellen;
- Leren omgaan met kritiek en `moeilijke` mensen;
- Leren omgaan met moeilijke en spannende situaties;
- Je negatieve gedachten te vervangen door positieve, helpende gedachten;
- Probeer positief over jezelf te denken en te spreken;
- Leer je draagkracht te vergroten zodat je beter kan omgaan met stresssituaties
Verandering (lichaams-)houding:
Non–verbale communicatie is een belangrijk onderdeel van onze communicatie. Non-verbale communicatie wil zeggen dat er gecommuniceerd wordt zonder dat daarbij wordt gesproken. Een voorbeeld van non-verbale communicatie is je schouders ophalen als iemand je een vraag stelt. Met het schouder ophalen wil je zeggen dat je het niet weet. Maar ook boos kijken of een lach is een vorm van non-verbale communicatie. Dit wil dus zeggen dat iedereen onbewust non-verbaal communiceert, van baby tot bejaarde. Non-verbale communicatie is deels aangeleerd, maar ook deels aangeboren. Een pasgeboren baby kan via non-verbale communicatie al laten weten of het pijn of honger heeft. Het heeft daarom een belangrijke functie, het zorgt ervoor dat wij kunnen overleven. De meeste non-verbale communicatie gaat onbewust. Dit wil zeggen dat je je niet bewust bent van de signalen die je non-verbaal afgeeft. Soms kan je moeder aan je vragen of het wel goed met je gaat waarop je antwoord dat het heel goed gaat, terwijl je moeder aan je ziet dat het niet goed gaat. Verbaal (dus met je mond) zeg je tegen haar dat het goed gaat, maar tegelijkertijd communiceer je met je lichaam en je gezicht dat het niet goed met je gaat.
Zelfvertrouwen kun je ook door middel van non-verbale communicatie uiten. Het punt met non-verbale communicatie is dat het vaak onbewust gaat en dus moeilijk te foppen is. Verbaal kan je nog tegen mensen zeggen dat het goed met je gaat, maar non-verbale communicatie is moeilijker te beïnvloeden. Toch zijn er trucjes voor om non-verbaal meer zelfvertrouwen uit te stralen. Op het gebied van lichaamshouding bijvoorbeeld. Heb jij ook wel eens een leraar gehad die tegen je zie: "Schouders naar achteren, borst naar voren, hoofd recht en ontspannen!"? Daar werd je geleerd dat je lichaamshouding zekerheid en zelfvertrouwen uitstraalt als je een bepaalde houding aanneemt. Jouw lichaamshouding zegt iets over hoe jij in het leven staat.
Ben je bijvoorbeeld wat somberder aangelegd, dan kijk je vaak naar de grond, helt je hoofd wat naar voren, je schouders hangen wat en je borst is ingetrokken. De bewegingen van je handen en voeten zijn wat traag.
Ben je een rasoptimist, dan loop je vaak te stralen. Hoofd rechtop, schouders naar achteren, borst naar voren, enthousiaste bewegingen en ferme tred. Er kan je immers niets gebeuren je bent blij en over het algemeen gelukkig met jezelf.
Let eens op de lichaamshouding van je vrienden, studiegenoten of familie. Wat zegt dat over hun persoonlijkheid? Doe hun eens na, met andere woorden, neem dezelfde houding aan of maak dezelfde bewegingen als de ander en probeer na te gaan hoe dat voelt. Je zult merken dat gevoelens en houdingen samenhangen. Door te spiegelen kun je leren je een beetje in te leven in de ander.
Herkennen, erkennen en kunnen stellen van de eigen grenzen:
Bij een goed zelfvertrouwen hoort ook dat je je grenzen herkent zodat mensen niet gauw over je heen gaan lopen. Behalve dat je ze kan herkennen, is het ook belangrijk dat je je naar deze grenzen handelt op een rustige manier, zonder boos te worden. Als het je lukt zul je merken dat het je zelfvertrouwen en kracht geeft, en verder zul je merken dat het je zelfrespect en eigenwaarde vergroot. Je grenzen kennen en daar naar handelen is een uiting van assertief gedrag. Maar waarom is het dan zo moeilijk?
Goed kunnen omgaan met grenzen is een van de belangrijkste basisvaardigheden in het leven. Maar het is meer dan techniek. Omgaan met grenzen is ook verbonden aan meerdere dingen zoals ons zelfbeeld en met hoe we kijken naar onszelf en naar ons leven. Maar hieruit volgt dan de vraag of we in staat zijn om grenzen te stellen op zo’n manier dat dit krachtig en respectvol is naar jezelf toe en naar de ander?
Dit is wel absoluut mogelijk. En je kan het leren! En als je het eenmaal onder de knie hebt pluk je er alleen maar de vruchten van! Het brengt namelijk duidelijkheid en rust in jezelf èn in je communicatie met anderen. Het stimuleert respect en zelfrespect.
Hoe doe je dat, grenzen stellen? Hoe zeg je nee als iemand jou een verzoek doet waar je bijvoorbeeld niet aan kan voldoen? Wanneer zeg je nee als iemand je van alles verwijt (de schuld geeft)? Of als iemand je kritiek geeft of wanneer je negatieve opmerkingen krijgt? Wanneer zeg je nee of durf je te zeggen dat je bepaalde informatie niet wil geven? Of als sommige mensen over je grenzen gaan, durf je dan stop te zeggen?
Bewustwording van de lichamelijke, emotionele en mentale (mentaal wil zeggen je denkkracht) kracht.
Zou je graag dat willen realiseren waar je van binnenuit in gelooft en waar je voor staat? Zou je willen dat je met je gedachten en gedrag de dingen wil bereiken die je heel graag wil bereiken?
Het klinkt heel erg ingewikkeld, maar bewustwording van de fysieke, emotionele en mentale kracht wil zeggen dat je vanuit je eigen kracht de verantwoordelijkheid neemt over je leven. Je voelt dat je vrij bent als het gaat om denken en dingen doen. Dit wil zeggen dat je in de eerste plaats niet meteen reageert wanneer dingen op je af komen. In plaats daarvan blijf je bij jezelf, eerst ga je nadenken over wat er precies op je afkomt: wat vraagt hij (je man) of zij (je moeder) nu precies aan mij? Kan ik dat wel of wil ik dat wel? En als het niet kan of niet wil, hoe laat ik het hem of haar weten? Zo blijf je trouw aan jezelf, maar tegelijkertijd geef je ook duidelijkheid aan de persoon die dingen van je verlangt. Je laat op deze manier zien dat je te vertrouwen bent oftewel, je zegt wat je gelooft en je doet wat je zegt. Op deze manier ben je heel bewust bezig met keuzes maken.
Als je als vrouw na een lange tijd weer aan het werk wil dan is dit een grote verandering. Immers, weer deelnemen aan de maatschappij is een intensief proces. Maar ondanks het feit dat dit heftig kan zijn, kan het je ook een gevoel geven van positiviteit: je gaat weer meedoen, je krijgt je eigen salaris, je krijgt nieuwe collega’s en nog veel meer.
Tegelijkertijd kan het ook een hoop vragen oproepen: Hoe pak je het in godsnaam allemaal aan? Wat moet je er wel niet allemaal voor doen? Wie zit er op mij te wachten? Maar voor veel vrouwen met kinderen wel een hele belangrijke vraag: hoe kan ik mijn huidige leven voortzetten als ik er ook nog bij moet werken? Deze en veel andere vragen spelen meer of minder bewust een rol bij de eerste beslissing om te starten met werk. Betekent dit automatisch dat je alles zelf moet doen en uitzoeken? Nee!
Op onze website vind je voldoende informatie over het in eigen handen nemen van de regie. Een belangrijke stap zet je door mee te doen aan de online module van "Ik met jou". Klik hier en leer iets over jezelf door het doen van een aantal testen. Probeer de oefeningen thuis, met vriendinnen of met je familie te doen. Als je behoefte hebt aan meer dan kan je je inschrijven voor de cursus.(naam van de cursus)
Enkele vragen om een beeld te krijgen van hoe jij voor jezelf opkomt of niet:
- Noem een paar situaties waarin je het belangrijk vindt om voor jezelf op te komen (denk aan het huishouden, wat je in je vrije tijd doet maar ook aan hoe je met anderen omgaat);
- Noem een paar situaties waarin je bij wijze van spreken ‘stop’ zou willen zeggen tegen je partner en/of familie/vrienden;
- Welke rol heeft volgens jou de man in het gezin (Moet hij de baas zijn of is de vrouw dat? Of horen ze de dingen samen te beslissen)? En welke rol heeft de vrouw? Hoe gaat het bij je eigen ouders en in je cultuur? Gaat het daar anders dan in andere culturen?
- Zou je iets willen veranderen aan deze rolverdeling? (zo ja, wat?)
- Welke problemen denk je tegen te komen wanneer je iets zou willen veranderen aan deze rolverdeling?
- Hoe ga je met de gevoeligheid die je tegenkomt om?
 |