Twee wetenschappers pleiten voor een andere blik op de allochtone ondernemer. Allochtone ondernemers houden een wijk leefbaar.

Volgende week promoveert socioloog Surrendra Santokhi op overheidsbeleid en ondernemerschap in het algemeen, en immigrantenondernemerschap in het bijzonder. Santokhi onderzocht de beleidsinterventies die genomen zijn vanaf 1995 en gericht waren op het stimuleren van het (migranten) bedrijfsklimaat en op economische participatie met name in Den Haag. Wat blijkt? Geen van de onderzochte maatregelen hebben een substantiële bijdrage geleverd aan de grote ontwikkelingen van het midden- en kleinbedrijf en het etnisch ondernemerschap specifiek. Het etnisch ondernemerschap heeft zich vooral op eigen kracht in dertig jaar weten te verdrievoudigen, vaak ter meerdere glorie van de wijk.

Kracht van de allochtone ondernemer
Tot een soortgelijke constatering komt Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie aan de Universiteit van Amsterdam, die op 12 november de VNO-NCW leerstoel Etnisch Ondernemerschap aanvaardt. In de jaren negentig komt het etnisch ondernemerschap op en neemt de plaats in van de autochtone middenstand in de wijk. Het zijn de jaren van Paars en de vraag is of er specifiek beleid ontwikkeld moet worden om etnisch ondernemerschap te stimuleren. Paars kiest ervoor om dit niet te doen, enerzijds vanwege de negatieve ervaringen met regelingen als de Wet Bevordering Evenredige Arbeidsdeelname Allochtonen (WBEAA) en contract compliance, anderzijds had Paars het economische tij mee en kan de regering haar integratieleuze ‘werk, werk, werk’ waarmaken.

De lokale politiek staat wat meer open voor specifiek beleid vanwege het belang van het etnisch ondernemerschap voor het op peil houden van de leefbaarheid van de wijk en als integratiemotor, constateert Engelen. Maar zo laat Santokhi zien, met weinig 'harde' resultaat. De markt heeft het ondernemerschap vooral zelf opgepakt. Hoewel immigrantenondernemers in het lokale beleid regelmatig als hulpbehoevend worden neergezet, heeft het uiteindelijk wel bijgedragen aan meer geloof in de eigen kansen en een verbetering van de allochtone concentratiewijken. Maar het eigen initiatief was doorslaggevend in het succes van de allochtone ondernemer. Een ondernemer die zich - zo blijkt - ook steeds meer differentieert en kwalitatief verbeterd. De allochtone ondernemer is actief als eigenaar van een slagerij tot een ict-winkel, van een groentewinkel tot een cosmetisch centrum.

Lees hier verder